17.09.2012




Bugün çıkarıp iz bırakmazsam teninde, tırnaklarımın ne gereği var?

Bunu düşünüp duruyordum yüzüne gülümserken. Öyle yapmacık bir gülümsemeydi ki birkaç saniye sonra silinip gitmesi gerekirken yapışıp kalmıştı dudaklarıma. Keşke dedim, keşke tırnaklarımda böyle yapışaydı yüzüne. O tatlı yüzüne. Sakallarının biraz üstüne.

Bin tane plan yaptım. Aklıma ilk gelen orada yere yatırıp bacaklarımın arasında sıkıştırmaktı seni. Yada tenha bir yere çekip ‘hadi karşı koy!’ demekti düğmelerini çözerken. Ama sinirlerimi bozuyordun ve öfke ile arzu arasında gidip geliyordum. Aklıma geliyordu; Saçlarımı sırtımdan alıp göğüslerimin üzerine atardın, dudağını çıplak kalan ensemde gezdirirdin. Şimdi ben o lanet dudaklarını kanatana kadar ısırmazsam, dişlerimin ne anlamı var?

1 yorum:

  1. mevsim ayrılık mevsimi belki de...

    şimdi böyle özleye özleye, uzuvlarımızı anlamsızlaştırarak mı yaşarız, yaşar mıyız böyle?

    YanıtlaSil