13.01.2013

bir ayrılık sonrası

Küfürler istiyorum, ağzımı doldurup taşıracak. Duyduğunda kulaklarını kanatacak.

Göğsümdeki acı bulutundan bir parça koparıp nefesine tıkamak istiyorum. Soludukça acımdan bir parça kat diye ciğerlerine.

O çok sevdiğin tırnaklarımla yüzüne izler bırakmak istiyorum. Bana geçer dediğin gibi geçmesini beklediğin, baktıkça umutsuzluğa düşüren izlerden. Kendine bakmaktan korkutan.

Dokunuşlarını derimden soyup kazıyacak kadar sert sevişmeler istiyorum. Gözlerinin önünde. Bedenimin hislerine dalıp seni bir süre unutana kadar düzüşmek!

Ve Gömleğinden içeri süzülüp dişlerimi koluna geçirmek… acını haykıramayacağın insanlar arasında. Hani öyle bir acıdır ki –keskin. Ve çığlığını bastırmaktan yara olmuş dudaklarına ellerimden tuz sürmek istiyorum.

Usul usul okşadığın saçlarımı şimdi bileklerine dolamak istiyorum, belki biraz da yüzüne. Bende sevdiğin şeyler seni boğana kadar…


           (Jack Vettriano)        

5.01.2013

2012

Birilerinin ''artık psikoloğa git!'' demelerini beklediğim 2011 yılından sonra 2012 çok güzel gelmişti…
Sanırım iyi geçmesinin bir nedeni de kaldığım yeri değiştirmem oldu. Meğer benim sorunum bu şehir değilmiş. Çünkü bundan sonra şehrin trafiğinden bile sıkılmamaya başladım -ki istanbulda trafikten rahatsız olmamak pek akıllıca değil. Ama şimdi şimdi normale dönmeye başladım, bunun sebebi kış da olabilir. Gene de huzurluyum burada.

Dondurmak istediğim çok zamanlar oldu. Mesela o Marmaris sahili, o ev ve otobüs seyahatleri. Uzun uzun şükrettiğimi de hatırlıyorum. Birde önceleri hiçbir hayalimi gerçekleştirememekten korkarken sonra da bu elde ettiklerimi kaybetme korkusu doğdu. Yani bir şekilde korku var, önüne geçemiyorum.

Ama mutluyum burada. kafam karıştığında önceki seneyi hatırlatıyorum kendime.

Ve bu güzel yılı iyi noktalayalım dedik, geri sayım yapılırken yeni yıla sevgiliyle nefes nefese girdim. Tüm sene böyle geçer mi bilmiyorum ama o gece epey iyi geçti.