4.03.2013


Sımsıkı kapattığım kapının altından içeri sızmış. Sinsince. Hep gece olur ne olacaksa. Özellikle gece bulur yalnızlık. Saldıracağı anı iyi bilir.

Odamın tavanının bir köşesine yapıştı kaldı. Ben yatakta dönüp durdukça o büyüyor sanki. Bazen öyle bakıyor ki gözlerimi kaçıracak yer bulamıyorum. Korkum tüm odayı ele geçirmesi. Çünkü ele geçirdiği bir erkekle tanıştım. Onun hayatına girip çıkabilirsin kafana estikçe. Ama bir yerde en çok yalnızlığını sever. Sanırım yalnızlık sımsıcak kucaklı, kalçalarını hünerle oynatan bir kadın, Tabii onu istediğinizde. Bazen benimde içine girip kaybolasım geliyor. Ama sorun şu ki, bazen.

Ve sanırım birini gerçekten sevene kadarki yalnızlıkla, onsuzluğu tadıp her gün çay misali yudumladığın yalnızlık farklı. İçimde ciyak ciyak bağıran bir his var.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder