3.05.2013

kıç ve gurur


Gece yarısıydı. Bir elim telefonu sımsıkı tutarken midem kasılıyordu. Aslında öyle güzel bir acıydı ki bu, sitem etmedim hiç. Vücut parçalarımın hüznüme eşlik ettiğini gördüm. Benimle birlikte sızlıyorlardı.

Gecenin bir yarısıydı ama kapısına gidip çırılçıplak soyunmak istedim. Gözlerimi gözlerine tereddüt etmeden dikip.  Bir adama kendimi deli gibi sevdirmek istiyordum, daha da. Alıp vücudunun eksik bir yerine koysun, öyle.

O gece ve daha sonraki geceler bir insanın hayatında ne kadar zor aşık olabildiğini bilmiyordum. Ve bunları hissetmenin zaman geçip yaralar aldıkça daha da zorlaşacağından hiç haberim yoktu.

Şimdi gururumu kıçıma sokabilirim sanırım.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder