30.06.2013


Heyecandan sevişmeyi durdurduğumu bilirim. Kalbimin biraz daha normal atması için uzaklaşmıştım ondan. Ama o beni öyle izlerken sakinleşmek zordu. Sakince gülümsüyordu, kızaran yanaklarıma mı, titreyen ellerime mi hangisine bilmiyorum. Bu sefer daha sert kucakladı ve deminki heyecan tekrardan sardı. Dürtülerimle sarılıyordum ve adım adım yaklaşıyordum. Bir an evelle hiç bitmemesi arasında bir yerlerde kaybolmuştum.

Alıp başını gitme asıl bu dakikalarda olurmuş. Mantığımla o gün bugündür pek görüşmüyoruz. Tutku hayatın bir yerinden içeri girdikten sonra güzel bir oyuna düşüyorsun. Tüm o kavgaların, küfürlerin sonunda kapıyı çarpıp gidemiyorsun. Yıllar geçtikçe ilk günkü heyecan artık kalmasa da, gene bir şeyler tutuyor seni yerinde. Kimbilir hani şu hep bahsettikleri, aşkın zamanla dönüştüğü şeydir o. Bilmiyorum. Ama bazen bitirebilmek de gerekir, değil mi?

Gecenin bir yarısında bunu niye düşündüm bilmiyorum. Biliyorum da bilmiyorum. sarhoşluğuma veriyorum. 


2 yorum:

  1. O geceler yokmu o geceleeeeeer =( durup dururken filmi olmadık yerlere sardırırlar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. iyi mi oluyor kötü mü belli değil birde. sanki geriye sardıkça zararlı çıkıyoruz.

      Sil